Codziennie tracimy od 50 do 100 włosów i jest to całkowicie normalne. O problemie mówimy dopiero wtedy, gdy wypadanie przekracza około 100 włosów dziennie przez kilka tygodni, gdy włosy wyraźnie się przerzedzają lub pojawiają się ogniska łysienia. Najczęstsze przyczyny to skłonności genetyczne (łysienie androgenowe), zaburzenia hormonalne i choroby tarczycy, niedobory pokarmowe, silny stres oraz choroby skóry głowy.
Ile włosów dziennie to norma i kiedy wypadanie powinno zaniepokoić?
Utrata 50–100 włosów dziennie mieści się w normie — to naturalny element cyklu, w którym około 85–90% włosów znajduje się w fazie wzrostu (anagenie, trwającym 2–6 lat), a pozostałe w fazie spoczynku, po której wypadają. Niepokojące są dopiero: wypadanie powyżej około 100 włosów dziennie utrzymujące się ponad 6 tygodni, przerzedzenie wzdłuż przedziałka lub na skroniach, kępki włosów na szczotce, nagłe okrągłe ogniska łysienia oraz świąd, pieczenie czy łuszczenie skóry głowy.
Ważne jest też opóźnienie. Gdy pojawia się szkodliwy czynnik — choroba, poród, drastyczna dieta czy silny stres — mieszki przechodzą z fazy wzrostu w fazę spoczynku. Włosy nie wypadają jednak od razu, lecz dopiero 2–4 miesiące później. Ta sama zwłoka dotyczy odrastania po ustaniu przyczyny, dlatego często trudno powiązać wypadanie z tym, co je faktycznie wywołało.
Jakie są najczęstsze przyczyny wypadania włosów?
Najczęstszą przyczyną trwałego wypadania jest łysienie androgenowe — dziedziczna wrażliwość mieszków na dihydrotestosteron (DHT), hormon, który stopniowo je miniaturyzuje. Dotyczy około połowy mężczyzn do 50. roku życia i nawet 80% do 70. roku; najnowsze analizy dużych populacji potwierdzają, że to najczęstsza forma łysienia (PLOS One, 2025). U kobiet nasila się po menopauzie, dając rozlane przerzedzenie na szczycie głowy. Częste są też przyczyny hormonalne: choroby tarczycy, zespół policystycznych jajników oraz spadek estrogenów po porodzie, który wywołuje przejściowe wypadanie pojawiające się 2–4 miesiące później.
Kolejna grupa to niedobory — żelaza (ferrytyny), witaminy D czy cynku. Najnowsze badania wskazują jednak, że są rzadsze, niż się zakłada, a suplementacja bez potwierdzonego deficytu nie przynosi korzyści (Journal of Cosmetic Dermatology, 2024). W naszym sklepie przy wypadaniu klienci najczęściej sięgają po serum z kofeiną Capillus — kosmetyk wesprze jednak kondycję włosów tylko wtedy, gdy zadba się też o przyczynę; niedobór czy problem hormonalny wymaga innego kroku.
Silny stres potrafi jednocześnie przesunąć wiele mieszków do fazy spoczynku (telogen effluvium): badania wykazały, że hormon stresu hamuje w mieszku białko GAS6, przedłużając fazę spoczynku (Nature, 2021). Wypadaniu sprzyjają też choroby skóry głowy — łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, grzybica czy nasilony łupież — oraz niektóre leki. Osobnym, fizjologicznym zjawiskiem jest sezonowość: badanie na 823 kobietach wykazało nasilone wypadanie między wrześniem a listopadem (Dermatology, 2009).
Jak rozpoznać przyczynę i kiedy zgłosić się do specjalisty?
Podstawą jest dokładny wywiad (od kiedy trwa wypadanie, jak szybko się nasila, czy występuje rodzinnie, przyjmowane leki, dieta, poziom stresu, a u kobiet regularność cyklu) oraz trichoskopia — dermoskopowa ocena skóry głowy, mieszków i łodyg. Uzupełniają je badania krwi: morfologia, ferrytyna, TSH, witamina D, a u kobiet z podejrzeniem podłoża hormonalnego również androgeny.
Do dermatologa lub trychologa warto zgłosić się przy wypadaniu nagłym, ogniskowym, szybko postępującym lub z towarzyszącymi zmianami skórnymi. Trafna diagnoza to podstawa skutecznego działania — każda przyczyna wymaga innego podejścia. O metodach, które mogą wspierać kondycję włosów w codziennej pielęgnacji, piszemy w osobnym artykule.
Najczęściej zadawane pytania
Czy stres naprawdę powoduje wypadanie włosów?
Tak. Silny stres może jednocześnie przesunąć wiele mieszków do fazy spoczynku, dając rozlane wypadanie 2–3 miesiące później (telogen effluvium). Badania (Nature, 2021) wykazały, że hormon stresu hamuje w mieszku białko GAS6, przedłużając tę fazę. Ten typ wypadania jest zwykle odwracalny po ustaniu stresu.
Czy wypadanie włosów po ciąży jest trwałe?
Nie. Wypadanie poporodowe to telogen effluvium wywołane spadkiem estrogenów po porodzie. Nasilone wypadanie pojawia się zwykle 2–4 miesiące po porodzie i u większości kobiet ustępuje samoistnie w ciągu 6–12 miesięcy. Jeśli po roku problem się utrzymuje, warto zbadać poziom żelaza i tarczycę.
Czy niedobór żelaza może powodować wypadanie włosów?
Może się do niego przyczyniać. Za istotny uznaje się niski poziom ferrytyny — białka magazynującego żelazo — choć progi bywają dyskutowane. Najnowsze badania wskazują jednak, że niedobory są rzadsze, niż się zakłada, a suplementacja ma sens dopiero po potwierdzeniu deficytu w badaniu krwi.
Źródła
- 1. Choi S, Zhang B, Ma S, i wsp. Corticosterone inhibits GAS6 to govern hair follicle stem-cell quiescence. Nature. 2021;592:428–432. https://www.nature.com/articles/s41586-021-03417-2
- 2. Durusu Turkoglu i wsp. A comprehensive investigation of biochemical status in patients with telogen effluvium. Journal of Cosmetic Dermatology. 2024;23:4277–4284. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/jocd.16512
- 3. Gupta AK, i wsp. Epidemiological landscape of androgenetic alopecia in the US: An All of Us cross-sectional study. PLOS One. 2025. https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0319040
- 4. Seasonality of hair shedding in healthy women complaining of hair loss. Dermatology. 2009. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19407435/
- 5. American Academy of Dermatology. Hair loss: Causes. https://www.aad.org/public/diseases/hair-loss/causes
Pozostaw komentarz